Mooi weer is niet lelijk

Zodra het mooi weer wordt gebeurd er wat in mijn hoofd. Ten eerste krijg ik last van mijn hormonen J, ten tweede moet alles zonklaar gemaakt worden en daarmee bedoel ik niet mijn dakterras.

Nee, ik heb het over mijn lichamelijke staat. Kan ik in korte jeans de straat op?
Hoe krijg ik er minstens vijf kilo af in vijf dagen, of nog beter, in 1 dag? Had ik toch maar aan de sla gegaan, gezond gegeten. Want stekkers en speed gebruiken we niet meer. Ik ben te wit, te dik, te rimpelig, krijg klots knieën en het ergste: ik word echt oud. Het debat in mijn hoofd draait op volle toeren, maar na vijf minuten heb ik er genoeg van. Als er een limiet op het gebed om kalmte zat, had ik die bijna bereikt vandaag. Wat heb je ook al weer geleerd lieve Sas, in je eerste jaar van herstel? Ik mag van mezelf houden, het is mijn verslavingsstem die zegt dat je niet deugt, dik, grof en lomp bent, dus pak die stem hetzelfde aan als de rest van je gifslangen. Deze gifslang is giftiger geweest dan alle andere in mijn slangenkuil met het naambordje Cody. Geduldig wachtend om omhoog te schieten als de tijd daar rijp voor was, namelijk toen het deksel van het alcoholgebruik er werd afgehaald.

In de kliniek kreeg ik een counselor die tevens mijn diëtiste werd. Ik was woest. Dat had ik toch helemaal niet nodig. Iedere dag moest ik aan een speciale tafel zitten met nog een paar andere eetgestoorden. Vreselijk vond ik dat, wat een afgang. Vreselijk bang was ik voor het oordeel van anderen. Dat ik alcohol, coke, speed dieetcrashproducten had gebruikt vond ik niet erg, eerder stoer.

Moet je nagaan hoe ziek mijn hoofd was en wat een verwrongen zelfbeeld ik had. Ik zeg bewust was, want het werkt als je er aan werkt. Wat een verademing om niet meer dagenlang in een obsessie te zitten over mijn dikke buik en kwabarmen. Wat heb ik mezelf toch al die jaren aangedaan. Vanaf mijn veertiende tot aan mijn 42ste heb ik obsessief en heel destructief een aan mezelf opgelegd ideaalbeeld willen voldoen.

In het eerste jaar van mijn herstel ben ik bijna tien kilo aangekomen. Ik vrat zoals ik dronk, mateloos met veels te veel suikers. Ik leerde van mijn coach dat ik van mijn buik mocht houden, maar na negen maanden was ik het zat. Ik zette de bevalling van mijn recovery-vet in gang. In goed overleg ging ik koolhydraat-en suikerarm eten, meer bewegen en kwam zo op een gezond gewicht terecht. Ik weeg nu twee jaar ongeveer hetzelfde. Precies weten doe ik het niet, want ik weeg me liever niet. Het gaat namelijk niet om mijn gewicht, het gaat er om hoe ik me voel.

Ik voel me goed en ik voel ook goed. Laat die zon maar komen! Ik ben zonneklaar eindelijk tevreden met mijn lichaam. Nu alleen die hormonen nog temmen!

Reageer reacties (0)
LEES MEER...