Revolt-stoel

Ik loop een van mijn vaste looproutes over de Durgerdammerdijk. M’n oog valt op een Revolt-stoel, die  op straat bij de vuilnis is gezet. Het frame is aan het roesten, de zitting en de rugleuning zijn aan het schilferen. Het hout staat een beetje open.
De stoel is een ontwerp van Friso Kramer, ik meen uit 1953. Een prachtige klassieker.
Mijn gedachten gaan naar het jaar1973 toen ik als receptionist parttime werkte bij Ahrend op het hoofdkantoor op het Singel. Friso Kramer is dan ontwerper voor Ahrend. Ik laat bezoekers binnen, maak lichtdrukken en doe diverse klusjes voor alle afdelingen.
Het is een baan die er voor zorgt dat ik in het 'ziekenfonds' zit en dat ik de vaste lasten kan betalen. Een beetje saaie bijbaan is het. Ik ben 21 jaar, mijn liefde heeft me de bons gegeven en ik heb continue onrust in mijn lijf. De alcohol is mijn vriend geworden. Drank verzacht de pijn, het verdriet en zorgt ervoor dat ik vergeet. Ik weet niet of en wat ik nog zal gaan studeren en leef er maar een beetje op los.
Ik ben net uit militaire dienst. Daar leerde ik het pottenbakken en hield ik mij bezig met fotografie. Aan het einde van mijn diensttijd  ben ik in staat zelf les te geven. In de kelder onder mijn huis maak ik een pottenbakkersatelier. Daar geef ik les.
Aan het eind van de middag lees ik de krant in café de Wetering. In korte tijd sla ik vijf jonge jenevers achterover. Met een licht hoofd loop ik in naar huis, ik eet wat en zak ik onderuit op de bank totdat mijn leerlingen aanbellen.
Rond een uur of tien is de les afgelopen en ga ik met een aantal leerlingen terug naar de kroeg op de hoek. Ik ben dan alweer opgeknapt van de borrels van die middag. We praten, lachen en drinken. Als ik geen ochtenddienst heb ga ik door. Eerst naar café de Pels en als ik daar een paar vrienden tegen kom en we hebben zin, dan gaan we naar de Doffer en eindigen in het COC, in die tijd de leukste club van Amsterdam. De volgende dag moet ik me dan toch nog haasten om op tijd op het Singel te zijn voor de middagdienst.
Met rode ogen en een vreselijke dranklucht om mij heen zit ik daar de receptionist te zijn.
Het zal niet lang duren. Wegens regelmatig te laat komen krijg ik al snel de zak. Ontslag als regelrecht gevolg van drank. Ik lach er om.

Het is 2 april 2017 en ik ben aan het einde van mijn ochtendwandeling gekomen. Het terugblikken maakt me altijd wat somber. In hoeverre heeft de drank mijn leven verpest en was alles anders gelopen als ik niet al die jaren tegen de alcohol had moeten vechten?
Ik geloof het niet. Ondanks de drank heb ik veel bedacht en heel veel gedaan. Ik schilder, ik schrijf en ontwerp, ik ben vormgever voor film-en tv produkties. Er is weinig wat ik anders had willen doen. Wel had ik beter eerder met de drank kunnen stoppen. Het is heerlijk om bevrijd te zijn van de alcohol en niet zo maar een beetje, volledig. Ik zal en wil nooit meer drinken.

 

Reageer reacties (0)
LEES MEER...