Maartje Hoofs, redacteur

Op een zonovergoten terras raakte ik in gesprek met iemand die aan het tafeltje naast mij zat. Het ging al vrij snel over hoe mensen  tegenwoordig  langs elkaar heen leven. Na een uurtje concludeerden we dat de spontaan verzonnen  term ‘oppervlakisme’ onze zorgen het best samenvatte. We vonden het een briljante term. Tevreden namen we afscheid. Ondanks dat het gesprek jaren geleden plaatsvond en oppervlakisme om meerdere redenen een lelijke term is, is het gesprek me helder bijgebleven.  Als je langs elkaar heen leeft weet je  nooit wat er echt in de ander omgaat. En dat terwijl iedereen wel iets heeft: niemand blijft zijn of haar leven lang vrij van belemmeringen. Tegelijkertijd wil niemand voortdurend geconfronteerd worden met de lelijke kanten van het leven, zeker niet die van een ander. Bovendien is het zo aanlokkelijk om weg te kijken als er voortdurend andere prangende zaken om je aandacht schreeuwen: je met zorg geconstrueerde Facebookpagina bijvoorbeeld. Maar waar de kern van jouw of andermans probleem ook ligt: financieel, in de familiesfeer, gezondheid, de liefde of een onfortuinlijke combinatie hiervan,  met onverschilligheid red je het zeker niet. In mijn tijd bij Lef is me duidelijk geworden dat verslaafden en verslaafden in herstel zeker niet gebaat zijn bij onverschilligheid, maar vaak wel zo bekeken worden. Onwetendheid en desinteresse  maken van hen een makkelijke prooi voor stigmatisering. En dus pleit ik nog steeds voor wat ik toentertijd op dat terras vond: weg met het oppervlakisme. Want het is een lelijke term.

Reageer reacties (1)

Frank van Gorp(11. januari 2016)

Als verlaafde in herstel kan ik dit alleen maar beamen. Het stigma wat ik nu bijna dagelijks meemaak is ook iets waar ik mee zal moeten leven. Het is vaak onwetendheid. Of mensen zijn gewoon bang. Best akelig eigenlijk nu ik er zo over nadenk. Ik hoop dat jullie prachtige magazine er in ieder geval toe bijdraagt dat er minder taboe gaat rusten op verslaving en de mensen die de ziekte met zich meedragen. Keep up the good work. Ik ga het vanaf februari in ieder geval met veel plezier lezen. En er misschien wel wat mensen in mijn omgeving mee besmetten....haha 

Gr. Frank

LEES MEER...